حالت تک در مقابل فیبر چند حالته: تفاوت های اصلی، فاصله، هزینه و نحوه انتخاب

یک مهندس پردیس که یک ستون فقرات 1800 متری بین دو ساختمان را برنامه ریزی می کند و یک مدیر مرکز داده که یک پیوند 50 متری سرور به سوئیچ را اضافه می کند، ممکن است همان نوع فیبر را سفارش دهد و برای هر دو برنامه اشتباه باشد. این واقعیتی است که پشت سوال تک حالته در مقابل سوال چند حالته قرار دارد: هیچ یک از این دو نوع به طور کلی بهتر نیستند و پاسخ درست به مسافت، نقشه راه سرعت و کل هزینه بستگی دارد. نتیجه گیری کوتاه این است که فیبر چند حالته هنوز برای پیوندهای کوتاه و با پهنای باند بالا در داخل یک ساختمان منطقی است، در حالی که فیبر تک حالته انتخاب قوی‌تری برای مسیرهای بیرونی از راه دور و هر کارخانه کابلی است که انتظار دارید برای چندین دهه نگه دارید.

این مقاله دو خانواده فیبر را در طراحی هسته، محدودیت‌های فاصله و پهنای باند، هزینه‌های خرید و بررسی‌های نصب عملی مقایسه می‌کند، بنابراین می‌توانید کابل صحیح را در سفارش بعدی خود مشخص کنید.

آنچه فیبر حالت تک و چند حالته را تعریف می کند

تفاوت اساسی در قطر هسته است. فیبر تک حالته از ساختار هسته و روکش 9/125 میکرومتری استفاده می‌کند، آنقدر باریک که تنها یک مسیر یا حالت نور در طول آن طی می‌کند. فیبر چند حالته از یک هسته بزرگتر، 50/125 میکرومتر برای OM2 تا OM5 و 62.5/125 میکرومتر برای OM1 استفاده می کند، که امکان انتشار همزمان بسیاری از حالت ها را فراهم می کند. فرستنده‌ها با این طراحی مطابقت دارند: لینک‌های تک حالته از منابع لیزری متمرکز استفاده می‌کنند، در حالی که پیوندهای چند حالته معمولاً از VCSEL‌هایی استفاده می‌کنند که خروجی وسیع‌تر آنها برای هسته بزرگ‌تر مناسب است.

نتیجه عملی پراکندگی مودال است. در فیبر چند حالته، حالت‌های مختلف در زمان‌های کمی متفاوت به گیرنده می‌رسند، بنابراین هر پالس در حین حرکت پخش می‌شود. هر چه پیوند طولانی‌تر باشد، نمادها بیشتر همپوشانی دارند و این امر پهنای باند را در فاصله محدود می‌کند. فیبر تک حالته فقط حالت اساسی را حمل می کند، بنابراین پراکندگی بین وجهی ندارد. فاصله آن با تضعیف و از دست دادن اتصال به جای بعد هسته محدود می شود.

فاصله و پهنای باند: جایی که آنها از هم جدا می شوند

این شکاف زمانی آشکار می شود که سرعت های استاندارد را مقایسه کنید. یک لینک 10 گیگابیت بر ثانیه در حالت تک می تواند بیش از 10 کیلومتر گسترش یابد، در حالی که حالت چند حالته OM3 در 300 متر و OM4 در 550 متر متوقف می شود. با سرعت 100 گیگابیت در ثانیه، دسترسی چند حالته به 100 تا 150 متر کاهش می یابد، در حالی که حالت تکی به مدیریت مسیرهای مترو و مسافت های طولانی بدون تغییر نوع کابل ادامه می دهد.

این محدودیت ها تصمیمات مهندسی را تغییر می دهند، نه فقط برگه های داده را. فرض کنید یک پیوند ستون فقرات در ارتفاع 250 متری امروز برنامه ریزی شده است، اما می تواند بعداً تا 400 متر گسترش یابد. کابل چند حالته که امروز کشیده شده است باید تعویض شود. به همین دلیل است که قبل از سفارش درام کابل باید به سؤال فاصله پاسخ داده شود و مقاله ما در مورد آن محدودیت فاصله فیبر نوری توضیح می دهد که چگونه کاهش و بودجه پیوند در مسیرهای واقعی در فضای باز عمل می کند.

مقایسه هزینه: قیمت کابل تنها بخشی از آن است

بسیاری از خریداران تصور می کنند کابل تک حالته هزینه بیشتری دارد. در عمل، فیبر استاندارد تک حالته اغلب در همان سطح یا کمی کمتر از کابل چند حالته قابل مقایسه است، زیرا در حجم های جهانی بزرگتر تولید می شود. تفاوت بزرگ‌تر در الکترونیک است، جایی که فرستنده‌های چند حالته VCSEL به طور سنتی ارزان‌تر از اپتیک لیزری تک حالته هستند. این صرفه جویی با سرعت 10 گیگابیت در ثانیه، به ویژه در ده ها پورت سوئیچ قابل مشاهده است.

در 400 گیگابیت بر ثانیه، رابطه هزینه در حال تغییر است. اپتیک های تک حالته اکنون با اپتیک های چند حالته قابل رقابت هستند و در برخی پلتفرم ها توان کمتری مصرف می کنند. برای مرکز داده ای که انتظار دارد سه یا چهار نسل ارتقاء سرعت در فیبر یکسان را داشته باشد، حالت تک می تواند از هزینه کابل کشی مجدد در هر چرخه جلوگیری کند. در اکثر بودجه ها، سه مورد بر تصویر هزینه غالب است:

• فرستنده و گیرنده، نه کابل، هزینه لینک های کوتاه را افزایش می دهد.
• کلاس‌های فیبر و نوری نامتناسب، دوباره کاری و مواد هدر رفته را اضافه می‌کنند.
• هزینه آزمایش و مستندسازی برای هر نوع یکسان است، بنابراین انتخاب اشتباه دو بار پرداخت می شود.

جایی که هر نوع فیبر متعلق به یک استقرار واقعی است

چند حالته متعلق به داخل ساختمان است. کابل‌های بافر محکم به سرعت در پچ‌پنل‌ها ختم می‌شوند و خم شدن مکرر در سینی‌های کابل و قفسه‌ها را تحمل می‌کنند، که آنها را برای اتاق‌های سرور، کمدهای LAN و شبکه‌های ذخیره‌سازی مناسب می‌کند. یک کابل فیبر نوری با بافر محکم داخلی در OM3 یا OM4 یک روش متداول برای ایجاد پیوندهای کوتاه و با چگالی بالا است.

تامین کنندگان کابل های فیبر نوری با بافر محکم داخلی، کارخانه - Jiangsu Hawell Opt جیانگ سو هاول تامین‌کننده و کارخانه کابل‌های فیبر نوری تنگ بافر داخلی چین است، کابل فیبر نوری بافر محکم داخلی ... مشاهده محصول →

حالت تک متعلق به خارج از ساختمان است. ستون فقرات پردیس، مجاری زیرزمینی، دهانه های هوایی، و بخش های دفن مستقیم با نوسانات دما، رطوبت و استرس مکانیکی مواجه هستند. سازه های شل لوله با آب بند و زره دوام لازم را فراهم می کنند و تقریباً همه آنها با فیبر تک حالته ساخته شده اند. الف کابل لایه باز GYTS در فضای باز یک مثال معمولی است که به دهانه های بلند استحکام و آب بندی مورد نیاز آنها را می دهد و در عین حال فضای سر را برای ارتقاء سرعت آینده حفظ می کند.

تامین کننده کابل های نوری غلاف فولادی-پلی اتیلن باند لایه بیرونی GYTS جیانگسو هاول چین تولید کننده و کارخانه GYTS کابل های نوری با غلاف لایه باز فولادی-پلی اتیلن باند لایه باز، GYTS... مشاهده محصول →

بررسی های عملی قبل از خرید

برای جلوگیری از رایج ترین اشتباهات خرید، قبل از سفارش، یک چک لیست کوتاه را اجرا کنید:

1. ابتدا نوع نوری را تایید کنید. یک ماژول 10GBASE-SR به فیبر چند حالته نیاز دارد، در حالی که 10GBASE-LR به حالت تک نیاز دارد. استاندارد نوری معمولاً مشکل کابل را حل می کند.
2. کدهای رنگ را بشناسید زرد معمولاً حالت تک را نشان می دهد. نارنجی نشان‌دهنده OM1 یا OM2، aqua نشان‌دهنده OM3 یا OM4، و سبز لیمویی نشان‌دهنده OM5 است.
3. برنامه ای برای ترکیب این دو نوع در یک پیوند نداشته باشید. پیوستن کابل تک حالته و چند حالته مستقیماً عدم تطابق حالت-فیلد و تلفات زیاد ایجاد می کند. یک کابل وصله تهویه کننده حالت یا مبدل رسانه مورد نیاز است.
4. کلاس فیبر را در برابر فاصله واقعی با حاشیه بررسی کنید. طراحی OM3 300 متری با سرعت 10 گیگابیت بر ثانیه دقیقاً در حد خود قرار دارد و جایی برای سرعت های آینده باقی نمی گذارد.
5. مقادیر تضعیف و پهنای باند را در دیتاشیت درخواست کنید، نه فقط تعداد فیبر و طول درام، بنابراین پیوند نصب شده می تواند آزمایش پذیرش را پشت سر بگذارد.

هر یک از این بررسی ها بر هزینه نهایی لینک تاثیر می گذارد. اگر به جزئیات بیشتری در مورد انواع ژاکت، اعضای استحکام و درجه بندی آتش نیاز دارید، راهنمای ما به انتخاب کابل نوری مناسب برای محیط خود آن تصمیمات ساخت و ساز را در یک مکان پوشش می دهد.

یک چارچوب ساده برای انتخاب

هنگامی که فیبر را برای یک مسیر جدید مشخص می کنید از این ترتیب عملیات استفاده کنید:

1. طول هر بخش را اندازه بگیرید و برای تغییرات مسیر و اتصالات حاشیه اضافه کنید.
2. سرعت مورد نیاز امسال و سرعتی که در پنج سال آینده انتظار دارید را بنویسید.
3. هزینه کل برنامه ریزی شده، از جمله فرستنده گیرنده، پچ پنل و تست را مقایسه کنید، نه فقط کابل.
4. اگر هر بخش می تواند بیش از 300 متر باشد یا اگر مسیر در فضای باز است، حالت تک را انتخاب کنید.
5. تنها زمانی چند حالت را انتخاب کنید که کل پیوند در یک ساختمان یا مرکز داده باقی بماند و هزینه اپتیک عامل تعیین کننده است.

فیبر چند حالته منسوخ نشده است. همچنان مشکلات کوتاه‌مدت را با هزینه کمتر حل می‌کند و انتخاب معقولی برای پیوندهای داخل ساختمان باقی خواهد ماند. با این حال، حالت تک سقف فاصله و گلوگاه ارتقا را از زیرساخت شما حذف می کند. اگر مسیر ممکن است بعداً در داخل ریزمجاری گسترش یابد، a میکرو کابل هواکش GYFXTP اضافه کردن الیاف را بدون حفاری اضافی امکان پذیر می کند. برای اکثر پروژه‌ها تصمیم ساده است: حالت چند حالته را انتخاب کنید که در آن فاصله کوتاه است و فشار بودجه واقعی است، و حالت تک را در هر جای دیگری انتخاب کنید، و حاشیه اضافی را که ارائه می‌کند به عنوان بیمه بلندمدت در نظر بگیرید.

تامین کنندگان کابل های میکرو دمیده هوا GYFXTP، کارخانه - Jiangsu Hawell Optoelectronic جیانگسو هاول چین تامین کننده و کارخانه GYFXTP Air Blown Micro Cables، عمده فروشی GYFXTP Air Blown Micro Cable به صورت آنلاین، GYFXTP Air Bl... مشاهده محصول →